Czesław Gerula

Czesław Jan Ludwik Gerula urodził się 20 marca 1908 roku w Tarnobrzegu. Był najstarszym z sześciorga rodzeństwa. W latach 1925-1927 pełnił funkcję drużynowego tarnobrzeskiej drużyny harcerskiej im. Henryka Dąbrowskiego. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim, a dyplom doktora wszech nauk lekarskich uzyskał w 1934 roku. Pierwszy staż odbył w Szpitalu Powiatowym w Tarnobrzegu. Służył jako lekarz w Wojsku Polskim, między innymi w 3 pułku szwoleżerów mazowieckich.

We wrześniu 1939 roku uczestniczył w kampanii wojennej, w tym w bitwie pod Olszewem oraz walkach pod Kockiem i Wolą Gułowską. Podczas okupacji wstąpił do Armii Krajowej, używał pseudonimu „Witeź” i pracował jako lekarz w batalionie AK Okręgu Grójec. Po wojnie mieszkał i pracował między innymi w Stolarzowicach, Zabrzu i Skoczowie, gdzie kierował przychodnią oraz specjalizował się w radiologii. Od 1968 roku pracował w Warszawie i Otwocku. Zakończył pracę lekarską w wieku 82 lat. W 2000 roku awansował do stopnia majora. Zmarł w Warszawie 3 lipca 2003 roku. Był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Czesław Gerula” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.