Jan Miodoński

Jan Józef Miodoński, lekarz otolaryngolog, urodził się 6 marca 1902 roku w Tarnobrzegu. Ukończył gimnazjum w Wadowicach, a następnie studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1926 roku uzyskał doktorat. Pracował w Klinice Otolaryngologicznej UJ, kształcił się także w ośrodkach wiedeńskich. W 1934 roku uzyskał habilitację i objął kierownictwo Katedry i Kliniki Otolaryngologii. W 1937 roku mianowano go profesorem nadzwyczajnym.

6 listopada 1939 roku został aresztowany podczas Sonderaktion Krakau i osadzony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. Zwolniono go w grudniu 1940 roku. W czasie okupacji pracował jako lekarz Ubezpieczalni Społecznej w Krakowie. Od stycznia 1945 roku ponownie kierował kliniką, a rok później został profesorem zwyczajnym. Opracował metodę leczenia głuchoty znaną jako tympanoplastyka. W 1960 roku przeprowadził laryngektomię subtotalną. W latach 1957-1961 był posłem na Sejm PRL. Zmarł 30 września 1963 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Na podstawie artykułu „Jan Miodoński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.