Stanisław Czynciel

Stanisław Czynciel urodził się 5 października 1896 roku w Tarnobrzegu. Był oficerem i lekarzem Wojska Polskiego. Uczył się w gimnazjach we Lwowie i Krakowie, a po służbie w armii austriackiej oraz walkach na froncie rosyjskim wstąpił w 1918 roku do oddziałów Wojska Polskiego na Murmaniu. Brał udział w obronie Archangielska. Następnie służył w armii generała Józefa Hallera we Francji i w 11 pułku artylerii polowej, z którym walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

W 1921 roku rozpoczął studia medyczne, a dyplom lekarski uzyskał w 1929 roku. Pracował jako lekarz w jednostkach wojskowych, a w 1938 roku został naczelnym lekarzem Korpusu Kadetów nr 1 we Lwowie. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku pełnił funkcję naczelnego lekarza Kresowej Brygady Kawalerii. Po dostaniu się do niewoli radzieckiej przebywał w łagrze; zwolniono go w 1941 roku. Wstąpił wtedy do armii polskiej i został lekarzem 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty. Zorganizował szpital zakaźny w Uzbekistanie. Zmarł 17 marca 1942 roku w Manas, zakażony tyfusem plamistym.

Na podstawie artykułu „Stanisław Czynciel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.